Blauwdruk voor een gelukkig huwelijk

Drie Australiërs delen hun herinneringen aan de vaderlijke warmte en bemoediging die bisschop Álavaro del Portillo gaf aan gehuwde stellen.

Getuigenissen
Opus Dei - Blauwdruk voor een gelukkig huwelijk

Huisvrouw, moeder en lerares in Sydney, Genevieve McCaughan had een gedenkwaardige ervaring toen zij tezamen met haar man James McCaughan, arts aan de Universiteit van Sydney, diverse keren tijdens haar huwelijksreis in Europa een ontmoeting hadden met Don Álvaro:

Tijdens onze huwelijksreis in 1983, ontvingen James en ik het grote geschenk van drie onvergetelijke ontmoetingen met Don Álvaro. Bij de eerste gelegenheid hadden we met hem een twintig minuten durende persoonlijke ontmoeting in Villa Tevere in Rome. Hij schetste een, wat ik ben gaan beschouwen, blauwdruk voor een gelukkig huwelijk.

Ten eerste vertelde Don Álvaro ons dat we beide gebreken hebben en dat, om elkaar onbaatzuchtig lief te hebben, wij ook deze tekortkomingen lief moeten hebben (vooropgesteld dat deze fouten geen zaken zijn die God zouden kunnen beledigen). Ten tweede: Don Álvaro herinnerde ons eraan om niet toe te laten dat kleine dingen grote worden, omdat de duivel eenvoudig via kleine dingen toegang krijgt. Ten derde: Don Álvaro zei ons om nooit een dag te laten eindigen terwijl we boos op elkaar zijn – om het altijd eerst weer goed te maken. Tenslotte vertelde hij ons dat degene die zich tijdens een ruzie in zijn gelijk voelt staan, de eerste moet zijn om excuses aan te bieden.

Deze blauwdruk is tijdens ons huwelijk de afgelopen 30 jaar mijn man en mij bijgebleven. Tot op de dag van vandaag ervaren wij elke dag weer dat we leren om beter te leven.

Tijdens een andere ontmoeting vertelde Don Álvaro ons dat hij op voorspraak van Onze Lieve Vrouw heeft gevraagd “ons te kronen met veel kinderen". We hebben er nu elf!

Jullie pad naar de hemel heeft een naam, de naam van jullie echtgenoot. Don Álvaro bezocht Australië en Nieuw Zeeland in 1987. Tijdens een bijeenkomst met getrouwde stellen vertelde hij de aanwezigen, dat hun pad naar de hemel een naam had – de naam van hun echtgenoot. Twee surnumerairs van het Opus Dei spreken over de betekenis die deze woorden voor hen hebben gehad.

Angela Quinn, logopediste, lerares in het bijzonder onderwijs en moeder van twaalf kinderen, herinnert: “Ik zal nooit de woorden van Don Álvaro vergeten. In de afgelopen jaren op de momenten dat ik erg boos op mijn man was, herinnerde ik mij het en dacht: 'Dit is niet goed. Ik moet mij erover heen zetten. Ik moet hem vergeven en het feit onder ogen zien dat het minstens voor de helft mijn fout is.' Op deze manier heeft deze beeldende uitdrukking van Don Álvaro altijd weer vrede in ons gezin teruggebracht."

Peter Faehrmann, dierenarts in Sydney, herinnert zich ook de woorden van Don Álvaro. “Deze woorden ontmoedigden mij in eerste instantie, vooral aangezien ik een jonge echtgenoot was. Ik ervoer een groot gevoel van verantwoordelijkheid. Ik heb de afgelopen jaren veel gedacht aan wat hij zei. Het heeft enige tijd geduurd om de praktische consequenties van wat hij zei te begrijpen; echter, zijn woorden blijven relevant, ook nu nog na 30 jaren huwelijk."